Əl-Ənbiya surəsi - 90-cu Ayə

“Onun duasını qəbul etdik və Yəhyanı ona bağışladıq. Zövcəsini onun üçün ləyaqətə çatdırdıq. Həqiqətən, onlar yaxşı işlərə tələsdilər, bizi ümid və qorxu ilə çağırdılar, hüzurumuzda müti dayandılar.”

Bildirişlər

1. Heç vaxt Allahın mərhəmətindən ümidimizi üzməyək. (Allah hətta Zəkəriyya kimi qocaya sonsuz zövcədən övlad əta edir.)

2. Duada “Rəbb” sözü ilə müraciət və onun təkrarı istəkləri qəbula yaxınlaşdırır.

3. Dua zamanı Allahı bizim istəyimizə uyğun gələn sifəti ilə yada salaq.

4. Allahın varislərin ən xeyirlisi olmasına iman övlad məhəbbəti və Allahdan övlad istəyi kimi təbii meyllərlə zidd deyil.

5. Peyğəmbərlərin duası qəbuldur.

6. Övlad Allahın ətasıdır.

7. Allahın Öz övliyalarına xüsusi diqqəti var.

8. Allah hər şeyə qadirdir, O, sonsuz qadını ana edə bilər.

9. İnsan dua vasitəsi ilə sonsuzluğu aradan qaldıra bilər.

10. Kamil səadət o zaman əldə olunur ki, bütün ailə üzvləri xeyir işlərin yerinə yetirilməsində bir-birləri ilə həmfikir olsunlar.

11. İşlərə dəyər verən onların sürət və şadlıqla yerinə yetirilməsidir.

12. Ümid və qorxu hətta peyğəmbərlər üçün də dəyərli olan iki ünsürdür.

13. Allaha qorxu və ümid halında dua etmək lazımdır.

14. Allahın övliyaları yalnız Onun qarşısında baş əyirlər.

15. Kamilliklər davamlı olduqda dəyər sayılır.

16. Xeyir işə tələsmək, ümid və qorxu halında dua etmək duanın qəbuluna təsir göstərir.