NUR TƏFSİRİ: Ər-Rəd surəsi / ayə 15
MÖHSÜN QƏRAƏTİ.
14.11.2025
"Göylərdə və yerdə olan hər kəs istər-istəməz öz kölgəsi ilə Allaha səcdə edir.”
Nöqtələr
Şüurlu mövcuda münasibətdə "mən” (hər kəs), şüursuz varlığa münasibətdə "ma” (hər şey) sözləri işlədilir. Amma bu ayəyə oxşar başqa ayələrdə "ma” sözü işlədilmişdir. Belə bir nəticə əldə olunur ki, bu ayədə də məqsəd bütün mövcudların səcdəsidir. Aydın məsələdir ki, kölgənin ağlı yoxdur.
Kölgələrin səcdəsi dedikdə kölgənin yerə düşməsi nəzərdə tutula bilər.
"Usul” sözünün cəm forması olan "asal” (o da "əsl” kökündən olan "əsil” sözünün cəmidir) sözü günün sonu mənasını bildirir.
Bildirişlər
1. Varlıq aləmi Allaha itaət edib səcdəyə qatılırsa, nə üçün biz belə etməyək?
2. Səcdə Allaha məxsusdur.
3. Möminlər həvəslə səcdəyə düşürsə, başqaları ehtiyac səbəbindən təvazö göstərməyə məcbur olurlar.
4. Bir mövcud Allah yolunu tutduqda onun əsərləri də bu yola yönəlir.
5. Mövcudların səcdəsi daimidir.