Əl-Hicr surəsi - 7-ci Ayə

"Məcnun” sözü ağılsızlıq mənasını bildirmir. Bu söz daha çox cin toxunmuş adama aid edilir. Necə ki, "divanə” sözü div toxunmuş mənasını daşıyır. Cahiliyyət dövründə elə düşünürdülər ki, şairlər cinlərlə əlaqədə olduqlarından şer söyləyə bilirlər.

Bu iki ayədə kafirlərin Peyğəmbərə (s) qarşı təhqir, məsxərə, böhtan və şübhələri onların dilindən müxtəlif təkidlər şəklində bəyan olunur. Onların Peyğəmbərə (s) "ya Peyğəmbər” əvəzinə "ey o kəs ki,” şəklində müraciətləri bir növ təhqirdir. Vəhyə inanmayan kafirlərin onu "zikr” kimi qeyd etməsi bir növ məsxərədir. Şübhəsiz ki, Peyğəmbəri (s) divanə adlandırmaq böhtandır. "Əgər doğru danışanlardansansa” təbiri onların peyğəmbərə qarşı şəkk-şübhələrini göstərir. Bundan əlavə, ayədəki "innə” şəkilçisi "lam” hərfi ("innəkə lə-məcnun”); eləcə də, ismi cümlə forması kafirlərin azğın söz və əqidələrindəki təkid nişanələridir.

1. Bəzilərinin nəzərində mənəviyyata diqqət yetirmək divanəlikdir.

2. Kafirlər peyğəmbərlərin vəhy qaynaqlı sözlərini qəbul etmədilər.

3. Kafirlər mələk nazil olmasını Peyğəmbərin (s) sədaqət nişanəsi sayırlar. Amma bu, sadəcə bir bəhanə idi. Çünki Quranın başqa bir yerində belə buyurulur: "Biz mələkləri onların yanına gətirsək də ölülər onlarla dirilib danışsa da, hər şeyi gözləri qarşısına gətirsək də, yenə iman gətirməzlər.”